Nieuwe voorzitter: 'Ik wil het snáppen'

Ria Wijnen is de nieuwe voorzitter van Alzheimer Nederland afdeling Midden-Brabant. Een kennismakingsgesprek met een vrouw die van jongs af aan geboeid is door het thema ouder worden.

Op dezelfde plek waar Harri Aarts zich als ex-voorzitter van Alzheimer Nederland afdeling Midden-Brabant liet interviewen, zit nu, 7 maanden later, Ria Wijnen: zijn opvolger sinds 1 januari 2019. "Ouder worden, dat hoort erbij. Trager worden, meer fysieke ongemakken, ik kan dat allemaal goed accepteren. Maar waar ik héél verdrietig van word, zijn ziektes die dementie tot gevolg hebben, zoals Alzheimer. Dat is doodgaan al voordat je dood bent. Als het hoofd niet meer functioneert zoals het hoort. Als je er als naaste niet meer bij kunt komen. Ik begrijp dat niet, ik begrijp die mensen niet meer, en ik wil iets voor ze kunnen betekenen. Daarom wil ik het snáppen", zegt ze.

Vitaal ouder worden

Ria vertelt dit tegen het einde van het interview. Als ze echt de diepte in gaat over haar motivatie om zich via het voorzitterschap in te zetten voor mensen met dementie. Het verhaal begint natuurlijk met 'wat heb je allemaal eerder gedaan', enzo. Samengevat is de rode draad van het antwoord op die vraag ouderenzorg. Van docent tot hoofd van een afdeling sociale pedagogische hulpverlening tot het lectorschap gerontologie. Zie haar LinkedIn-profiel > voor haar volledige carrière. Lange tijd was haar drijfveer: eraan bijdragen dat mensen gezond ouder worden. "Daar geloof ik inmiddels niet meer in. Het gaat om vitaal ouder worden", zegt de 70-jarige, zelf nog hartstikke vitaal.

Via via hoorde Ria van de vrijgekomen functie bij Alzheimer Nederland afdeling Midden-Brabant > Ze was gestopt met een redacteursfunctie en dacht: "Ik heb tijd over." De organisatie kende ze van naam, verder niet. Wel was ze al lid van de kerngroep dementievriendelijke gemeenten in haar woonplaats Gilze. Ze schreef een briefje, kwam op sollicitatiegesprek bij de regio-afdeling, waarna ze haar CV opstuurde naar de landelijke club.

Klikken en kunnen

"Het klikte niet alleen meteen, ik voelde ook direct: 'dit kán ik'. Met kunnen bedoel ik niet alleen snappen wat er inhoudelijk moet gebeuren, vergaderingen leiden, vrijwilligers blijven binden. Met kunnen bedoel ik vooral dat ik de belangenbehartiger kan zijn van mensen met dementie in deze regio. Ik kan alles wat er in deze regio speelt en bestaat en is aan elkaar knopen, zodat zij er ook echt baat bij hebben. Dát zie ik als mijn taak. Concreet? Er zijn veel technologische hulpmiddelen op de markt waarmee mensen met dementie langer thuis kunnen blijven wonen. Ik geloof daarin en Alzheimer Nederland afdeling Midden-Brabant kan ondersteuning bieden om initiatieven op dat gebied verder te helpen. Zo ga ik binnenkort op bezoek bij Corrie Aarts en 'haar' technokoffer > Ander voorbeeld: we tellen 9 dementievriendelijke gemeenten in de regio, elk verschillend. Hoe ondersteun je lokaal zodat ze hun werk kunnen doen en kunnen innoveren? Nog iets wat zo opkomt: de diversiteit van de inwoners in Midden-Brabant. Hoe krijg je de juiste kennis over dementie bij mensen met een migrantenachtergrond? Ik weet dat ze daarvan vanuit de Brabantse proeftuin dementie ook mee bezig zijn via 'bouwen aan vertrouwen' >" Op de vraag of ze over deze aangehaalde voorbeelden al wapenfeiten kan noemen, lacht ze. "Dat is nog een beetje kort dag. Laten we volgend jaar weer afspreken. En in de tussentijd kan iedereen bij mij terecht, voor álles!"

Spin in het netwerk

Ria zit dus nog in de oriënterende fase. Ze krijgt steeds meer zicht op hoe het allemaal in elkaar zit, zonder overal bij te gaan zitten. "Nee, ik ben geen vergadertijger, wel een doe-mens. Ik bouw mijn netwerk uit door met mensen te gaan praten die op wat voor een manier dan ook bezig zijn om de situatie van mensen met dementie te verbeteren. Ik ben die spin in dat netwerk die dingen met elkaar gaat verbinden. Ik zit wél in het Dementienetwerk van het Zorgnetwerk Midden-Brabant > Mijn eerste indruk daarvan is: mooi om te zien hoe op de werkvloer mensen van verschillende organisaties op allerlei manieren met elkaar samenwerken om resultaat te halen."

De tijd vooruit zijn

Er staat na 2 uur praten nog véél meer in het interviewschriftje gekrabbeld. Over dat er wel geld is maar een gebrek aan kwalitatief opgeleid personeel in de ouderenzorg. Over dat het nodig is om nog een duidelijke taakomschrijving van haar functie te formuleren. Over de ziekte dementie die vooral vanuit haar schoonfamilie heel dichtbij komt. Over de zeepkist waarop ze wil staan om te vertellen over het belang van de inzet van zorgtechnologische hulpmiddelen. Over de bejaardenraden uit de jaren '80 van de vorige eeuw en het verschil met de huidige tijdgeest… het gesprek vliegt van passie naar kennis naar ervaring naar uitdagingen… Met als uitsmijter: "Eigenlijk moeten we méér dan bij de tijd blijven, we moeten de tijd een beetje vooruit zijn om goed te kunnen zorgen voor mensen met dementie."

Bedankt Ria voor het open gesprek, succes met jouw taak en tot volgend jaar!

interview

'Enjoy the little things in life because one day you`ll look back and realize they were the big things'.

(Kurt Vonnegut)
©2017 Brabantse proeftuin dementie. Alle rechten voorbehouden.